2010/Nov/24

.
.
.
 
ยินดี ที่ไม่รู้จัก

                                เพลงประกอบภาพยนตร์ กวน มึน โฮ

    ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
ไม่รู้ว่าโลกความจริง ของเรานั้นเป็นอย่างไร
สิ่งที่สำคัญที่สุด อาจไม่สำคัญเท่าไร
เท่าวันที่เราได้เจอ ได้คุยได้อยู่ใกล้กัน

   ให้เธอลืมโลกที่กว้างใหญ่
ลืมมันไปให้เหลือแค่เพียงเรา
เก็บทุกความสุข ให้เหมือนวันสุดท้าย 

     *
    ปล่อยใจให้ล่องลอยไป ปล่อยตัวให้ทำตามใจ
ปล่อยมันให้เป็นไปเอง ไม่ต้องคาดหวังอะไร
ไม่มีที่เรียกว่าผิด ถ้าเราไม่คิดอะไร
ให้เธอได้ทำทุกสิ่ง ที่เธอต้องการสักวัน

    ให้เธอลืมโลกที่กว้างใหญ่
ลืมมันไปให้เหลือแค่เพียงเรา
เก็บทุกความสุข ให้เหมือนวันสุดท้าย

   ยินดีที่ไม่รู้จัก ไม่รู้จัก แค่รู้ว่ารักก็พอใจ
แค่คำว่าไม่รู้จัก ไม่รู้จัก
รักเราก็ไม่ได้น้อยลงจริงไหม
แค่มีเธอใกล้ๆ มันก็ใช่ที่สุดแล้ว 
..............................................

ถ้าเธอ ไม่ซื่อสัตย์  เธอก็ไม่สมควร ได้รับความซื่อสัตย์ เช่นกัน !
 
  
 
...............................

2010/Nov/18

.
 
ณ ห้องเรียน ท่าพระจันทร์.
 .
 ใกล้ ลอยกระทง อีกปี ผ่านไป
 .
 ข้อเท็จจริงที่ไม่ต้องพิสูจน์ด้วยพยานหลักฐาน
 .
ทุกคนมีสิทธิ โกหกได้ ในวันที่ 1 เมษา
.
 แต่ ทำได้ เพียงเฉพาะถิ่น
 .
 ธรรมเนียมหอมแก้มสาวบนถนนสายหนึ่ง ที่ฝรั่งเศส เป็นธรรมเนียมเฉพาะถิ่น
.
ข้อเท็จจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้
.
.
 

2006/Nov/29

เรียน คุณดอน ... สุดที่รัก... (ของคนอื่น)

ไม่รู้เป็นไร สองสามวันนี้ คิดถึง คุณดอน มาก ถึงมากที่สุด
ครือ ว่า เอ่อ มีอะไรอย่างหนึ่ง จะบอกคุณดอน อ่ะ
เก็บไว้ในใจ มานานพอสมควร... แระ
แต่ แบบว่า เอ่อ เกรงจาย อ่ะดิ ...
เอ้า บอกดีกว่าเก็บงำ ไว้ เนอะ คุณดอน เนอะ

< > < > < >
เออ ... คือ .. เอ่อ..

< >

< >

ครือ ว่า ...

< >

ก็ ....โปรแกรม บ้านั่น น่ะ index มัน เจ๊งกะบ๊ง อีกแระ อ่ะดิ
น้องๆ เค้ายืนยันว่า ไม่ได้เอา Approach ไป เปิด file dbf นะ คุณดอน
ป่านสั่งนักสั่งหนา
ไม่อยากรบกวนคุณหรอก
เด๋วจะหาว่า ถ้าไม่มีเรื่องล่ะ ไม่โทรฯ มา
คราวนี้ ไม่โทรนะจ๊ะ บอกใน blog เอาดีกว่า 555
จะ modi struc กะ append เอง กลัวจะเป็นมากกว่าเดิม วุ้ย

มันทำงานไม่ได้ มาสองสามวันแล้ว น้องสุดสวย เลยนั่ง เอ๋อๆ อยู่
คน ที่ คุณดอน ถ่ายทอดวิชา ทายาท อสูรไว้
ดันได้ย้าย ไปประจำหน่วยที่เชียงรายแร้ววว
ถ้าคุณจะกรุณา ขยับกาย มาที่ตึก หน่อย จะเป็นพระคุณยิ่ง
คงไม่เป็นการเบียดบัง เวลาประชุม(ทั้งปี)ของคุณมากเท่าไรมั๊ง เนอะ ...
ถ้าไม่ว่าง เจงๆ ก็รีโมท มาจาก หน่วยคุณนะจ๊ะ ... รู้น่า ว่าทำได้
แต่ถ้ามา ขอบอก เฮอ เฮอ ... มีน้อง บรรจุใหม่ หลายคน จ๋าวๆ จ๋วยๆ
อาหารตา น่ะ ( ห้ามแตะนะยะหัวหน้าหวง )
หนุ่มหน่วยอื่น มาเดินผ่าน ทำผ้าเช็ดหน้าตก
ให้จ๋าวเก็บ กันเป็นแถว
ป่าน เลยแกล้งเดินไปเหยียบ หุ หุ ขวัญสยอง ...

ท้ายนี้ หวังว่า เราคงได้เจอกัน ... เหมือนเคย ...

รัก (แบบเพื่อน) นะ (คะ) จุ๊บๆ

ป่าน

ปล. เตรียมบัตรรถไฟฟ้าขากลับไว้ให้แล้วสองที่จ้า เผื่อจะมาเดี่ยวกลับคู่ คริ คริ


คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล / ทำนอง : เอื้อ สุนทรสนาน